با اینکه تنها بودی و هیچکسی رو نداری

عزیز من غصه نخور وقتی خدا رو داری

عزیز من گریه نکن فدای قلب تنگت

حیفه که بارونی باشه اون چشمای قشنگت

خسته نشو از این روزای خسته

من که اینو خوب می دونم چقدر دلت شکسته

بزار تا دنیا بدونه این تویی که نباختی

بااون همه دربدری روزوشبارو ساختی

بزار تا دنیا بودونه هنوز دلت جونه

عزیز من خسته نشو از دست این زمونه

یه روزی از همین روزا غصه وغم میمیره

این روزگاربی وفا به دست تو اسیره

یه روزی هم صدا می شی با نغمه های تازه

ترانه هات عوض می شن اگه بدی اجازه

خسته نشو از این روزای خسته

دربدری تموم می شه پس دیگه گریه بسته

چيزي نمانده است ، پشيمان كني مرا
با دست هاي عاطفه حيران كني مرا
آخر چگونه از دلت آمد بهار من!
تسليم دست هاي زمستان كني مرا
من شكوه اي نمي كنم ، اما چه عيب داشت
يك شب به باغ خاطره مهمان كني مرا
مي خواهم از جزيره چشمت گذر كنم
با يك نگاه ، طعمه ي طوفان كني مرا
هر چند باز تشنگي ام را سروده ام
مي شد پر از ترانه باران كني مرا  

مریم